BARIŞ MANÇO’DAN SONRASI ÖZLEM MİSALİ

featured
service
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Her yörenin kendine ait kıyafeti ve şivesi vardır. Konuştuğumuz ve dilimize dolanan sözler bizi anlatır.  Bizleri ortak noktada buluşturan şarkılar ve türküler arasında çocukluk yıllarımız geçti.  Barış Manço’nun sesinden dilimize dolanan şarkıları ile hayata bir bakış açısı oluşturalım. Yaşayan Barış’ımız yoktu; ama şarkılarıyla yıllara meydan okuyan sözleri hiç unutulmadı.

Barış söyler kendi bir ders alır mı? Diyerek iğneyi kendisine de batıracak kadar açık sözlü olduğunu Sarı Çizmeli Mehmet Ağa ile öğrendik. Bu dizeler arasında pencerenin diğer yüzü birden konuşuyor, her şarkının bir hikayesi ve yarım kalan anılarla duygularımızın içinde anlam buluyor. 1979 yılında çıkan, ‘Sarı Çizmeli Mehmet Ağa’ şarkısı bir efsane değil, gerçek hikayenin hayata yansımasıdır: Mehmet Ağa aslen Karamanlı bir toprak ağasıyken, Osmanlı Dönemi yetkilileri Mehmet ağayı çağırarak Kıbrıs Girnede büyük bir arsa vermişler. Karamandaki bahçelerin gibi ek, biç, halka iş ver; bizde sana toprak bağışlayalım. Hayvancılık ve Tarımı geliştir demişler. 1810-1920 tarihleri arasında yaşamış Karamandan Kıbrıs’a 5 kardeşinide alıp gelmişler. Kıbrıstaki Köyünün adının Göçeri olması, yörüklerin konargöçer hayatından gelmektedir. Yörükler köyü de derlermiş Göçeri köyüne. Sarı Çizmeli Mehmet ağa, devlete söz verdiği gibi Tarımda ve Hayvancılıkta binlerce kişi çalıştırır, iş verir büyük bir aile olurlar. 3 bin dönüm toprağı varmış. Kavgalıları barıştırır, bekarları evlendirir, eşyalarını hediye eder, ev verir, en az da bir dönüm toprak bağışlarmış. Fakir fukara bir kahvehaneye, ya da lokantaya gittiğinde para ödemez, yer içer, tüm hesapları Sarı Çizmeli Mehmet Ağa’ya yazdırırlarmış.  Diğer şarkı sözleri Barış Manço’dan dinleyelim. Beni en çok etkileyen şarkılarından biri Kol düğmeleri… Barış Manço yaşanmışlıkları anlatıyor ve eski anılara kapıyı aralıyor. Kol düğmeleri ile ayrılığın, farklı kolllarda bir araya gelemeyen kol düğmeleri gibi olduğunu öğrendik. Düğmelere şarkı mı yazılır demeyin. Bu şarkının da aslında trajik bir hikayesi bulunuyor. Barış Manço’nun abisi olan Savaş Manço, Kol Düğmeleri şarkısının hikayesini şöyle anlatıyor: Barış Manço 1962 yılında Semra adlı Kırıl Topraklı bir genç kız ile nişanlanır ve 1963 yılında Barış, eğitim için Belçika’ya gitmek zorunda kalır. Barış Belçika’ya gidince nişan bozulur ve bu hüzünlü durumu Barış şarkıya döker. Şarkıda bahsedilen kol düğmeleri ise nişanlısı olan Semra’nın Barış’a olan hediyesidir.  İki kol düğmesi ve kavuşmak adına dilimize dolandı. Barış sevgiyi unutulmaz hale getirdi. İnsanlar sevdiklerinin arksasından yas tutmayı değil şarkı söylemeyi öğrendi. Bizim iller sessiz, bizim iller sensiz olamadı, gülpembe Bu mısralar giden geri gelmeyecek ama özlemi hiç bitmiyordu. Vakitsiz vedanın hikayesi zor olduğunu anlıyoruz. Barış Manço’nun eski bir röportajından bir bölümde sunucu ‘Gülpembe’ şarkısını kimin için yaptığını soruyor. Barış Manço ise “Haa Gülpembe benim babannem.” diyor. Barış Manço gülpembeyi 1957 yılının Ramazan Bayramında ölen babaannesi Nimet Manço’ya yazmıştır.

Her karanlığın ardından bir yerlerde güneşin doğacağını öğrendik.

Barış Manço’nun efsane şarkısı ‘Dönence’de de sanatçının tüm eserlerinde olduğu gibi çok anlamlı bir mesajı vardır. 1982 yılında ‘TV’de 7 Gün’ dergisine konuşan Barış Manço, şarkıyla ilgili şu ifadeleri kullanmış: “Dönence dünyanın iki ayrı kutbundaki enlemlerdir ve hiçbir zaman birlikte olamazlar. İnsanın doğasında da iki zıt kutup vardır. Bu kendisinde olmayanı arama içgüdüsüdür.”  Barış ile kalalım, sözü senet olan insanlar arkadaşımız olsun.  Para pula ihtişama aldanıp kanma dostum, içi boş insanların bu dünyada yeri yok… Barış Manço gibi nice güzel insanlar geldi geçti. Özlem ve sevgiyle hergün anıyoruz.

BARIŞ MANÇO’DAN SONRASI ÖZLEM MİSALİ

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Giriş Yap

Giriş Yap

Dumlupınar Gazetesi ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin