Kur’ân-ı Kerîm’in indirildiği, rahmet kapılarının sonuna kadar açıldığı müstesna bir zaman dilimi. Yüce Allah’ın bu ayda orucu farz kılması, sadece aç kalmayı değil; nefsi terbiye etmeyi, kalbi inceltmeyi, vicdanı diri tutmayı murat eder.

Ramazan, İslâm’ın rahmetle yoğrulmuş adaletini, bilgi ve hikmetle bütünleşmiş ahlâkını insanlığa yeniden hatırlatan bir rahmet mevsimidir. O, yalnızca bir ibadet ayı değil; aynı zamanda mağfirettir, hasenattır, yetimin başını okşamaktır. Ramazan, kulun Yüce Yaradan’a en yakın olduğu anların adıdır.

Bu ayda, oruç sayesinde önce kendi nefsine dur demeyi öğrenir. Dünyevî arzulara, sınırsız iştaha, bitmeyen hırsa bir sınır çizer. Ardından gözünü ve gönlünü başkasına çevirir; paylaşmanın, yardımlaşmanın, dayanışmanın ne demek olduğunu yeniden idrak eder. Ramazan, bireysel arınmanın toplumsal merhamete dönüştüğü bir iklimdir.

Unuttuğumuz nice değeri bize tekrar hatırlatır Ramazan…

İyiliği, güzelliği, inceliği…

Ahlâkımızı güzelleştirmek için bize sunulan ilâhî bir fırsattır. Ramazan’ın şifalı elleri vardır; yaralarımızı sarar, dertlerimize derman olur, kalplerimize ferahlık verir.

İyiliğin bir sınırı yoktur bu ayda. Hesabı tutulmaz, ölçüsü konulmaz. İyilik; fakire, yoksula, yetime, yaşlıya, kimsesize uzanan bir eldir. Yurtsuzlara, sokak çocuklarına bir tas çorbadır. Ama aynı zamanda mahlûkata, yeryüzüne, gökyüzüne, hatta eşyaya karşı bile merhametli olabilmektir.

İyilik kervanına katılmak; tanıdığımız ya da tanımadığımız ihtiyaç sahipleriyle lokmamızı paylaşmaktır. Birileri açken tok yatmamaktır. İnsanlığın huzuru, barışı, birlik ve dirliği için elimizden geleni yapma gayretidir.

Ramazan, kaybolmasını istemediğimiz yüce bir değeri toplumun gündemine yeniden taşır: Vicdanı.

Ne yazık ki bugün insanlığın vicdanını kaybettiği, merhamet damarlarının kuruduğu, kalplerin katılaştığı bir çağdan geçiyoruz. Küreselleşme, medeniyetleri birbirine yaklaştırdı ama gönülleri birbirinden uzaklaştırdı.

İşte tam da bu yüzden Ramazan’a her zamankinden daha çok ihtiyacımız var.

Çünkü Ramazan, bize insan olmayı yeniden öğretir.

Çünkü Ramazan, gönle düşen bir rahmettir.

Ve çünkü Ramazan, insanın kendine, topluma ve Rabbine dönüş vaktidir.